Ceramiką nazywamy wyroby formowane z glin ceramicznych, które są wysuszane i wypalane. Glina ceramiczna to surowiec tani i łatwo dostępny, prosty w obróbce, a równocześnie surowiec, który – jak żaden inny – daje człowiekowi poczucie stwarzania.
Poprzez formowanie, lepienie w glinie rozwijana jest sprawność manualna, wyzwalane są zainteresowania artystyczne, zostaje poruszana wyobraźnia. Innymi zaletami lepienia w glinie jest nauka zachowania proporcji oraz perspektywy jak i nabywanie umiejętności umożliwiających prace zawodowe na stanowiskach pomocniczych. Realizacje wyżej wymienionych celów osiągane są poprzez:
– przygotowanie materiałów ceramicznych
– poznanie zachowania materiałów ceramicznych w czasie obróbki
– poznanie technik lepienia różnymi metodami ( kulkową, z wałeczków i z plastra )
– kształtowanie, modelowanie wyrobów ceramicznych o coraz bardziej skomplikowanych kształtach
– poznanie zasad suszenia, wypalania oraz nauka malowania, zdobienia, szkliwienia wyrobów ceramicznych.
W pracowni ceramicznej również z innych materiałów tworzymy różnorodne prace np.: zdobimy kolorowym, uprzednio bejcowanym sznurkiem doniczki czy butelki. Do tego celu wykorzystujemy również skórę oraz kolorowe tkaniny. Malujemy butelki farbami do szkła oraz zdobimy je konturami. Rozrabiamy także gips, wylewamy go do form, suszymy, a następnie zdobimy.